WARNING: Hindi ito isang blog entry, isa lang itong KA-EMO-han ko (AKA kabaduyan, kakornihan) Pero okey lang yan, lilipas din ito, pero habang hindi pa enjoy muna…MASOKISTA effect ba…

HIATUS MOMENT: Again, pinilit kong magsulat, this time, tungkol sa kanya, tungkol sa isang maganda na sanang simula (seryoso to) pero may kurot pa rin akong nararamdaman sa puso (sa totoo hindi lang kurot).  Ilang taon na rin naman ang lumipas pero tangina naman oo…

For the mean time, mukhang malapit ang video na ito sa nilalaman ng aking sulat kamay sa ngayon…at habang hindi ko pa ito pinopost (wala pa siguro akong lakas ng loob o sinusumpong na naman ako ng pagiging maramot). Ang totoo niyan e hindi ko na nasisimulang isulat sa papel bagama’t matagal ng buo ito sa isip ko…takot lang ata akong isatitik…dahil baka muling matanggal ang band-aid sa puso ko (mahal pa naman pagkakabili ko rito)…